Een autonome foto heeft geen andere bedoeling dan de foto zelf. Er zijn maar weinig fotografen die geen toegepaste kunst bedrijven maar de volgende zijn een paar goede voorbeelden.

Patrick de Smet (België) gebruikt camera en computer om zijn droomlandschappen te creëren die sterk beïnvloed lijken te zijn door zijn landgenoot: de surrealistische schilder René Magritte.

Teun Hocks (NL, 1947) is tegelijk fotograaf en model. Met een sterk gevoel voor zwarte humor fotografeert en schildert hij zichzelf in de meest bizarre situaties.

Een mooie fotografe die mooie foto's maakt: Bianca van der Werf (NL) is het levende bewijs dat je prachtige foto's kunt maken zonder een grondige opleiding maar met wel een groot gevoel voor vorm en sfeer.

Bethany de Forest (NL, 1966) gebruikt haar pinhole camera op een knappe manier om landschappen en scénes te creëren van kleine voorwerpen. Haar beelden zijn méér dan alleen een bijzondere techniek.

Desiree Dolron (NL, 1963) weet als een schilder sfeer te vangen en te creëren. Haar geënsceneerde portretten zijn mooi en meeslepend. Ze werkt op een subtiele manier met camera en computer.

Rodney Smith (USA) combineert op verbluffende wijze de klassieke Vogue fotografie met de humor en vervreemding van de surrealistische schilderkunst. Kijk ook bij Kodak Legends Online.

Een autonome foto kan worden uitgelegd als een foto zonder verder (gebruiks)doel. Maar je kunt autonome fotografie ook beschouwen als het verwerpen van alle (ongeschreven) regels: Non.Photography.

In letterlijke zin een amateur maar met zijn fraaie anekdotische fotografie wél genomineerd voor de Hasselblad Masters, de Delftse Peter Kemp (NL, 1960).